شارژ ساختمان

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 11 دقیقه یکشنبه 19 مرداد 1399 | 00:00

برخی از افراد جامعه‌ی ما با آنکه سبک زندگی آپارتمانی را انتخاب کرده‌اند،هنوز با اقتضائات آن آشنا نیستند و با قوانین آن به خوبی کنار نیامده‌ و حتی ممکن است از این قوانین اطلاعی نداشته باشند.یکی از مسائلی که معمولاً در مجتمع‌های آپارتمانی مشکل‌ساز می‌شود،پرداخت حق شارژ ساختمان است.این مسئله هنوز در بسیاری از مجتمع‌ها بعنوان یک چالش اصلی به شمار می‌رود و بعضی از افراد آن را یک هزینه‌ی اضافی می‌دانند.حال ما قصد داریم درباره‌ی اهمیت پرداخت هزینه‌های مشترک ساختمان و بعضی از قوانین وصول شارژ ساختمان توضیحاتی ارائه دهیم.

 

شارژ ساختمان چیست؟

در هر مجتمع مسکونی هزینه‌های مشترکی وجود دارد که همه‌ی ساکنان مجتمع باید سهم خود را از آن پرداخت کنند.به این هزینه‌های مشترک در اصطلاح شارژ گفته می‌شود.میزان این هزینه‌ها بسته به نوع مجتمع مسکونی و امکانات آن تعیین می‌شود و به صورت ماهیانه باید پرداخت شود.این موضوع بر اساس قوانین وصول شارژ ساختمان در قانون تملک آپارتمان‌ها که در سال ۱۳۴۳ به تصویب رسیده،در نظر گرفته می‌شود و باید به مدیر مجتمع پرداخت گردد.

 

 

شارژ ساختمان باید صرف چه مواردی شود؟

بر اساس ماده ۲۸ قانون تملک آپارتمان‌ها شارژ ساختمان باید صرف هزینه‌های مربوط به سرایدار،هزینه‌ی آب،برق و گازمشترک،هزینه‌ی تعمیرات و نگهداری از قسمت‌های عمومی آپارتمان،هزینه‌ی نگهداری از گیاهان در محوطه‌ی عمومی و رسیدگی به باغچه و هزینه‌ی اقلام مورد نیاز برای استفاده در بخش‌های عمومی(مانند تجهیزات نظافت، تجهیزات الکتریکی و…) گردد.تشخیص این موارد و سایر مواردی که جزو موارد بالا نیستند،بر عهده‌ی هیئت مدیره خواهد بود.ذکر این نکته نیز لازم است که در صورتی که ساکنان هر واحد به هر نحوی به بخش عمومی خسارت وارد کنند،جبران این خسارت باید از هزینه‌ی شخصی آن واحد صورت گیرد و در این مورد مبلغ شارژ مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.

 

اگر مبالغ جمع آوری شده به عنوان شارژ هر ماه استفاده نشود،تکلیف چیست؟

اگر شارژهای ماهیانه چندین ماه استفاده نشود و یا مقداری از آن باقی بماند ساکنین نمی توانند در ماه های بعدی از پرداخت شارژ ممانعت کنند و همه ساکنان باید هر ماه حق شارژ آپارتمان را پرداخت کنند و کاری به میزان موجودی صندوق نداشته باشند.هئیت مدیره وظیفه دارد این مبالغ را باید در صندوق مالی نگه دارد.

 

 

آیا واحدهایی هم که خالی از سکنه هستند،باید شارژ بپردازند؟

بر اساس ماده ۴ قانون تملک آپارتمان‌ها تمام واحدهای یک مجتمع آپارتمانی اعم از اینکه مورد استفاده واقع شوند یا نشوند،باید به صورت ماهیانه مبلغ شارژ را پرداخت کنند.البته واحدهایی که مورد استفاده قرار نمی‌گیرند از پرداخت هزینه‌های مشترک ساختمان معاف هستند.هزینه های مربوط به نگهداری آپارتمان باید توسط همه پرداخت شود،بنابراین فرقی نمی کند که واحد خالی باشد یا نه،بر عهده مالک واحد است که هزینه های مربوط به نگهداری ساختمان را پرداخت کند و استفاده یا عدم استفاده مطرح نیست.مثلا همه باید در پرداخت ایزوگام کردن پشت بام مشارکت کرده و برای آن هزینه کنند.

 

اگر واحدی شارژ خود را پرداخت نکرد،چاره چیست؟

پرداخت حق شارژ قبل از اینکه یک امر توافقی باشد،یک امر قانونی است،یعنی مشکلات مربوط به آن از طریق حقوقی قابل پیگیری هستند.بر اساس قوانین شارژ ساختمان در ماده ۱۰ قانون تملک آپارتمان‌ها در صورتی که واحدی از پرداخت شارژ ماهیانه سر باز زد،هیئت مدیره می‌تواند با پر کردن اظهارنامه مبنی بر عدم پرداخت حق ماهیانه و درج مبلغ بدهی به طور حقوقی درخواست پرداخت شارژ کند.در صورتی که فرد بدهکار باز هم بدهی خود را نپرداخت،هیئت مدیره می‌تواند به مراجع قضایی شکایت کند و دادگاه‌ها ملزم هستند که به این دسته از پرونده‌ها بصورت سریع و خارج از نوبت رسیدگی کنند.بر اساس حکم دادگاه بر اساس قوانین وصول شارژ ساختمان تا زمانی که فرد به عدم پرداخت حق شارژ ماهیانه ادامه دهد،از هرگونه استفاده از امکانات عمومی مجتمع محروم خواهد بود.

 

طریقه برخورد با ساکنانی که شارژ پرداخت نمی کنند :

۱.ابتدا باید به آنها به صورت کتبی در مورد عدم پرداخت شارژ تذکر داد.

۲.سپس در صورت عدم پرداخت مدیر ساختمان باید در اظهارنامه ای که از مجتمع های قضایی یا ادارات ثبت تهیه نموده،ابلاغ کند که اگر تا ۱۰ روز از تاریخ گفته شده همسایه درد سر ساز سهم بدهی خود را از هزینه های مشترک پرداخت نکند،او می تواند از ارائه خدمات مشترک نظیر شوفاژ،آب گرم،گاز و… به واحد مربوطه خودداری کند.

۳.اگر باز هم همسایه از پرداخت شارژ خودداری نمود،مدیر ساختمان باید به اداره اجرای اسناد رسمی مراجعه نماید و براساس اظهارنامه ابلاغ شده علیه او درخواست صدور اجراییه کند.اداره اجرا از مدیر می خواهد مالی از مالک یا مستاجر خاطی معرفی کند تا با توقیف و فروش آن حق شارژ پرداخت شود.

۴.اگر مقدار حق شارژ مورد مطالبه کمتر از ۲۰ میلیون تومان باشد،مدیر می تواند به شورای حل اختلاف محل مراجعه و تقاضای پرداخت کند و اگر مبلغ حق شارژ از ۲۰ میلیون تومان بیشتر باشد مدیر می تواند به دادگاه عمومی محل ملک مراجعه کند.

 

 

آیا کسی که مستأجر است هم باید شارژ پرداخت کند؟

چیزی که مهم است،آن است که هر واحد باید در هر ماه شارژ خود را بپردازد.در واحدهایی که اجاره داده شده‌اند،این موضوع در قرارداد اجاره باید مشخص شود،به عبارت دیگر پرداخت حق شارژ از طرف مستأجر یا مؤجر یک امر توافقی است.در صورتی که بر اساس قرارداد،مستأجر مسئول پرداخت شارژ باشد ولی از پرداخت آن خودداری کند،هیئت مدیره می‌تواند علاوه بر پیگیری از مستأجر،مالک را نیز مورد خطاب قانونی قرار دهد،زیرا در هرحال مسئولیت نهایی پرداخت شارژ متوجه مالک خواهد بود.

 

کدام هزینه ها را مستاجر و کدام یک را مالک باید بپردازد؟

هزینه هایی که پرداخت آن با مستاجر است :

پول آب،برق،گاز و تلفن

هزینه تعمیر و سرویس آسانسور

هزینه شارژ ساختمان

هر نوع خرابی ای که مسبب آن مستاجر باشد

رفع مشکل فاضلاب بعد از گذشت چند ماه اقامت مستاجر

پرداخت عوارض سالانه پسماند شهرداری

هزینه هایی که پرداخت آن با مالک است :

هزینه تعمیرات عمده آسانسور و نقاط خانه

هزینه رفع مشکل فاضلاب در ابتدای ورود مستاجر

هزینه عوارض نوسازی شهرداری

تعمیرات ترکیدگی لوله

 

نکته: مستاجر می تواند با اجازه صاحبخانه،خانه را تعمیر کند و تغییراتی در آن ایجاد کند اما باید برای این کار قبل از هر اقدامی با صاحبخانه تماس بگیرید.سپس می تواند این هزینه ها را با توافق صاحبخانه از اجاره بهای خود کم کند.برای این کار لازم است مستاجر تمام فاکتورهای مخارج را نگهداری کند تا مدرک مستدلی برای ارائه داشته باشد.

 

آیا در صورت تولد نوزاد باید حق شارژ اضافه‌تر پرداخت شود؟

در بعضی از مجتمع‌های آپارتمانی مبلغ شارژ بر اساس تعداد ساکنان هر واحد مشخص می‌شود.در این صورت این سؤال همیشه مطرح است که آیا بعد از تولد نوزاد نیز باید برای او مبلغ اضافی در نظر گرفت؟ به طور کلی می‌توان گفت که این موضوع بسته به نظر هیئت مدیره و توافق فی ‌ما بین دارد، اما از آنجایی که با ورود نوزاد هزینه‌های مربوط به او مانند آب، برق و… نیز افزایش می‌یابد،افزایش پرداخت حق شارژ و هزینه‌های مشترک ساختمان امری غیرمنطقی به نظر نمی‌رسد.

 

 

نحوه محاسبه شارژ ساختمان

هزینه‌ای که از هر واحد مسکونی به عنوان شارژ ساختمان دریافت می‌شود بر اساس قوانین و تبصره‌های ویژه‌ای تعیین می‌شوند.بهتر است قبل از این که افراد،واحدی در آپارتمان تهیه کنند،قوانین مربوط به آپارتمان‌نشینی را مطالعه کنند زیرا بسیاری از مشکلات،ناشی از نداشتن اطلاعات و ناآشنایی با قوانین مربوط به آپارتمان‌نشینی است.در این قوانین به صورت کامل مشخص شده است که هر واحد چه میزان هزینه باید پرداخت کند،چرا باید پرداخت کند و نحوه محاسبه شارژ ساختمان نیز به صورت کامل توضیح داده شده است.

 

انواع روش‌های محاسبه شارژ ساختمان

برای محاسبه شارژ ساختمان روش‌های مختلفی تدوین شده است.این انواع به علت رعایت عدالت در نحوه تقسیم‌بندی هزینه‌های آپارتمان تعیین شده‌اند.در انتخاب نوع نحوه محاسبه شارژ ساختمان،باید دقت زیادی به کار برد و هیئت‌مدیره ساختمان باید با توجه به نوع آپارتمان و میزان هزینه‌های آن یکی از حالت‌های محاسبه شارژ ساختمان را انتخاب کند.هر یک از این روش‌ها فرمول محاسبه خاص خود را دارند.محاسبه شارژ ساختمان به روش‌های زیر انجام می‌شود:

شارژ واحدی

شارژ متراژی

شارژ نفری

شارژ نفر متراژی

شارژ واحدی به همراه شارژ متراژی

شارژ واحدی به همراه شارژ نفری

شارژ واحدی به همراه شارژ نفری متراژی

شارژ نفری به همراه شارژ متراژی

شارژ واحدی به همراه شارژ متراژی و شارژ نفری

شارژ بر اساس هزینه‌های مجتمع مسکونی و آپارتمان‌ها

حالت‌های محاسبه شارژ ساختمان بر اساس شارژ نفری،تنها در مجتمع‌های مسکونی کاربرد دارد.

 

 

نحوه محاسبه شارژ واحدی:

شارژ واحدی مناسب مجتمع‌های مسکونی،اداری و تجاری است.این نوع شارژ بر اساس تعداد واحدها محاسبه می‌شود و همه واحدها به میزان برابر،شارژ را به صورت ماهانه پرداخت می‌کنند.برای مثال،واحدهای دوخوابه مبلغ شصت هزار تومان و واحدهای سه‌خوابه مبلغ هشتاد هزار تومان باید پرداخت کنند.در محاسبه شارژ ساختمان به این روش،داشتن و یا نداشتن انباری و پارکینگ هم در تعیین میزان شارژ موثر است.برای مثال،واحدهایی که دارای انباری هستند باید مبلغ پنجاه هزار تومان به صورت ماهانه پرداخت کنند و واحدهایی که دارای انباری و پارکینگ هستند باید مبلغ هفتاد هزار تومان به صورت ماهانه پرداخت کنند.این روش محاسبه شارژ ساختمان مناسب مجتمع‌هایی است که واحدهای یکسانی دارند،دارای سیستم گرمایش و سرمایش مرکزی نیستند و هر واحد کنتورهای آب و گاز مستقل دارند.

 

نحوه محاسبه شارژ متراژی:

این نوع محاسبه،مناسب مجتمع‌های مسکونی،اداری و تجاری است.در این نوع پرداخت شارژ،همه واحدها با توجه به میزان متراژی که دارند،شارژ خود را به صورت ماهانه پرداخت می‌کنند.برای مثال اگر شارژ هر متر ۱۰۰۰ تومان باشد،شارژ یک واحد ۱۰۰ متری،صد هزار تومان به صورت ماهانه است و شارژ یک واحد صد و پنجاه متری،صد و پنجاه هزار تومان به صورت ماهانه است.این روش محاسبه برای مجتمع‌هایی که واحدهایی با متراژ متفاوت دارند،مفید است. این مجتمع‌ها دارای سیستم گرمایش و سرمایش مرکزی هستند.اصولا بیشترین میزان هزینه‌های این گونه از مجتمع‌ها،مربوط به بخش سرمایش و گرمایش می‌شود.

 

شارژ نفری:

این نحوه محاسبه شارژ به تعداد ساکنان هر واحد بستگی دارد و مختص مجتمع‌های مسکونی است.برای مثال شارژ هر نفر به صورت ماهانه،بیست هزار تومان است.به این ترتیب،شارژ واحدی که سه نفر ساکن آن هستند،ماهانه شصت هزار تومان می‌شود و واحدی که پنج نفر ساکن دارد،باید ماهانه صد هزار تومان پرداخت کند.این روش برای مجتمع‌هایی که سیستم آب مشترک دارند،مناسب است،زیرا بیشترین هزینه صرف مصرف آب می‌شود.

 

شارژ نفری متراژی:

بر اساس این مدل از محاسبه شارژ ساختمان،هر واحد بر اساس تعداد افراد و متراژ واحد،باید به صورت ماهانه شارژ پرداخت کند.اصولا نحوه محاسبه هر کدام از این بخش‌ها به صورت بیست به هشتاد است،یعنی میزان شارژی که برای متراژ تعیین می‌شود باید نسبت بیست به هشتاد با شارژ نفری داشته باشد.برای مثال،واحدها برای پرداخت شارژ،باید نفری ۱۰۰۰۰ تومان و برای هر متر، ۸۰۰ تومان پرداخت کنند. یعنی یک واحد صد متری که سه نفر ساکن آن هستند،باید ماهیانه هفتاد هزار تومان پرداخت کند و واحدی با متراژ صد و پنجاه متری که چهار نفر ساکن دارد،باید ماهانه صد و چهار هزار تومان پرداخت کند.این روش محاسبه مناسب مجتمع‌های مسکونی است که واحدهای آن متراژ متفاوتی دارند و سیستم سرمایش و گرمایش مرکزی دارند.این مجتمع‌ها سیستم آب مشترک نیز دارند.

 

نحوه محاسبه شارژ واحدی به همراه شارژ متراژی:

این روش محاسبه شارژ ساختمان مناسب مجتمع‌های مسکونی،اداری و تجاری است.در این روش شارژی ثابت وجود دارد که با میزان شارژ متغیر متراژی جمع بسته می‌شود و واحدها ملزم هستند این میزان شارژ را به صورت ماهیانه پرداخت کنند.برای مثال،شارژ ثابت یک واحد مسکونی،ماهانه پنجاه هزار تومان است و شارژ متراژی آن، ۶۰۰ تومان برای هر متر مربع است.در این صورت یک واحد مسکونی با متراژ صد متر،مبلغ صد و ده هزار تومان را باید به صورت ماهانه پرداخت کند.اگر شارژ ثابت یک واحد اداری شصت هزار تومان باشد و این واحد صد متر باشد،شارژ ماهانه آن صد و چهل هزار تومان به صورت ماهانه می‌شود.این روش محاسبه برای مجتمع‌هایی که دارای واحدهایی با متراژ متفاوت هستند،دارای سیستم گرمایش و سرمایش مرکزی هستند و مجتمع‌هایی که ترکیبی هستند،مناسب است. منظور از ترکیبی،وجود واحدهای مسکونی،اداری و تجاری در یک مجتمع است.

 

شارژ واحدی به همراه شارژ نفری:

این روش محاسبه شارژ ساختمان مناسب مجتمع‌های مسکونی است.در این روش،واحدها دارای شارژی ثابت هستند و شارژ متغیری که بر اساس تعداد ساکنین هر واحد مشخص می‌شود،به آن اضافه می‌شود و واحدها باید آن را به صورت ماهانه پرداخت کنند.برای مثال شارژ ثابت واحدها ماهانه پنجاه هزار تومان است و به ازای هر نفر باید بیست هزار تومان شارژ پرداخت کنند.با این حساب،شارژ یک واحد مسکونی که سه نفر ساکن دارد،ماهانه صد و ده هزار تومان می‌شود و شارژ واحدی با چهار عضو،ماهانه صد و سی هزار تومان می‌شود.این روش محاسبه برای مجتمع‌هایی که دارای واحدهایی با متراژ یکسان هستند و آب مشترک دارند،مناسب است.

 

شارژ واحدی به همراه شارژ نفر متراژی:

در این روش محاسبه شارژ ساختمان،از ترکیب شارژ ثابت به همراه شارژ نفری و شارژ متراژی استفاده می‌شود.برای مثال،هر واحد مسکونی،شارژ ثابت ماهانه‌ای به مبلغ پنجاه هزار تومان دارد و برای هر متر مربع باید هزار تومان و برای هر نفر،ده هزار تومان پرداخت شود.در این صورت شارژ یک واحد مسکونی با متراژ صد متر و سه نفر عضو،صد و هشتاد هزار تومان به صورت ماهانه می‌شود.واحدی با متراژ صد و پنجاه متر مربع با چهار نفر عضو،باید مبلغ دویست و چهل هزار تومان به صورت ماهانه پرداخت کند.این روش محاسبه شارژ ساختمان برای مجتمع‌های مسکونی که دارای واحدهایی با متراژ متفاوت و سیستم گرمایش و سرمایش و آب مشترک هستند،مناسب است.

 

شارژ نفری به همراه شارژ متراژی:

این نوع شارژ بر اساس تعداد ساکنین واحد و متراژ هر واحد مشخص می‌شود.برای مثال،شارژ هر متر مربع ۱۰۰۰ تومان و برای هر نفر ۱۰۰۰۰ تومان است.با این حساب،شارژ یک واحد صد متری با سه ساکن،ماهیانه ۱۳۰۰۰۰ تومان می‌شود و شارژ یک واحد صد و پنجاه متری با چهار نفر عضو،ماهیانه ۱۹۰۰۰۰ تومان می‌شود.این روش محاسبه برای مجتمع‌های مسکونی که دارای سیستم گرمایش و سرمایش و آب و گاز مشترک هستند اما متراژ متفاوتی دارند،مناسب است.

 

شارژ واحدی به همراه شارژ متراژی و شارژ نفری:

این روش محاسبه مناسب مجتمع‌های مسکونی است.برای مثال،شارژ ثابت هر واحد پنجاه هزار تومان است و برای هر مترمربع باید هزار تومان و برای هر نفر،ده هزار تومان پرداخت شود.در این صورت یک واحد با متراژ صد متر و سه عضو باید ماهیانه صد و هشتاد هزار تومان پرداخت کند.این روش برای مجتمع‌های مسکونی که واحدهایی با متراژ متفاوت دارند و سیستم گرمایش و سرمایش،آب و گاز مشترک دارند، مناسب است.

 

 

تعیین شارژ بر اساس هزینه‌ها:

در این روش محاسبه،شارژ ساختمان بر اساس هزینه‌های انجام شده،بین واحدها تقسیم می‌شود.اصولا هزینه‌های آب به صورت نفری و هزینه گاز به صورت متراژی و هزینه‌های برق به صورت واحدی یا ثابت محاسبه می‌شود.فرض کنید مبالغ قبوض یک مجتمع مسکونی شامل موارد زیر می‌شود:
قبض آب به مبلغ صد هزار تومان،قبض برق به مبلغ دویست هزار تومان و قبض گاز به مبلغ سیصد هزار تومان است.حال اگر این مجتمع دو واحد با ویژگی‌های زیر داشته باشد:
واحد مسکونی یک:صد متر،سه نفر عضو
واحد مسکونی دو:دویست متر با دو نفر عضو
سهم آب ساختمان یک،شصت هزار تومان و سهم آب ساختمان دو،چهل هزار تومان می‌شود.سهم برق آنها نیز صد هزار تومان و سهم گاز آن‌ها به ترتیب دویست هزار تومان و صد هزار تومان می‌شود.با توجه به فرمول محاسبه شارژ ساختمان بر این اساس،ساختمان یک باید ماهیانه سیصد و شصت هزار تومان و ساختمان شماره دو ماهیانه دویست و چهل هزار تومان پرداخت کنند.

 

محاسبه شارژ ساختمان به صورت قانونی و قراردادی:

از طریق قانونی و قراردادی می توان شارژ ساختمان را محاسبه کرد و سهم مالکان از هزینه های مشترک ساختمان را تعیین نمود.برای تعیین سهم مالکان از طریق قانونی به سراغ ماده ۴ قانون تملک بروید.این قانون به شما می گوید باید شارژ ساختمان را برحسب مساحت واحد پرداخت کرد اما برخی از هزینه ها نیز وجود دارد که ارتباطی با مساحت زیربنا ندارد و به نحو مساوی بین ساکنان تقسیم می شود.طبق تبصره ۳ این ماده اگر استقرار حیاط ساختمان یا بالکن یا تراس طوری باشد که فقط یک یا چند واحد مسکونی به آن دسترسی داشته باشند،هزینه حفظ و نگهداری آن قسمت به عهده استفاده کننده یا استفاده کنندگان است.سهم هر یک از مالکان آپارتمان ها از مخارج قسمت های مشترک ساختمان به دو نوع هزینه های نسبی و ثابت تقسیم می شود:

هزینه های نسبی:

طبق ماده ۱۴ قانون تملک آپارتمان مدیر یا مدیران باید تمام بنا را در مقابل آتش سوزی بیمه کنند و هریک از مالکان باید به تناسب سطح زیربنای خود،سهم خود را به بیمه گر پرداخت کنند.همچنین ساکنین ساختمان باید هزینه های مشترک مانند آب،گازوییل و آسفالت پشت بام را براساس مساحت زیربنا بپردازند.بنابراین هزینه های نسبی ساختمان به دو نوع هزینه های مستمر و حق بیمه تقسیم میشود.برای محاسبه این نوع هزینه ها ابتدا متراژ کل واحدها به دست می آید سپس هزینه کل به متراژ تقسیم و هر واحدی براساس متراژ سهم خود را پرداخت می کند .

هزینه های ثابت:

این هزینه ها به مساحت ساختمان ربطی ندارد و این هزینه ها مانند سرایدار،نگهبان،متصدی،آسانسور،هزینه های نگهداری و تاسیسات،باغبان و قسمت های مشترک باید به صورت مساوی بین واحدها تقسیم شوند.نوع دیگر این نوع هزینه ها اندوخته قانونی است که در برابر هزینه های اتفاقی ساختمان را بیمه می کند.میزان این نوع اندوخته به عهده تصمیم کل اعضای ساختمان می باشد.

 

 

ما را در اینستاگرام دنبال کنید.

اولین نفری باشید که نظر میدهد...

ارسال نظر